Promieniowanie słoneczne

Do powierzchni Ziemi nie dociera na szczęście całe widmo promieniowania ultrafioletowego emitowanego przez Słońce. Krótkie, najbardziej szkodliwe promieniowanie, o długości fal poniżej 290 nm (UVC i wysokoenergetyczna część UVB) zatrzymywane są przez otaczającą Ziemię warstwę ozonową. W praktyce oznacza to, że w naturalnych warunkach skóra ludzka narażona jest na promienie o długości fali 290-400nm, tzw. promieniowanie ultrafioletowe UVA i UVB. To one właśnie odpowiedzialne są za wszystkie natychmiastowe i opóźnione skórne reakcje posłoneczne.
 
PROMIENIOWANIE UV A SKÓRA
 

 
Natężenie promieniowania UV docierającego do powierzchni Ziemi w głównej mierze zależy od zawartości ozonu w atmosferze (UV-B) oraz od kąta zenitalnego Słońca, czyli odległości kątowej Słońca od zenitu. Przy niskich kątach zenitalnych Słońca promieniowanie jest intensywniejsze, ponieważ droga promieni słonecznych przez atmosferę jest krótsza, w wyniku czego napotykają one mniejszą ilość absorbentów. W związku z tym natężenie promieniowania UV zmienia się w zależności od szerokości geograficznej, pory roku i pory dnia, osiągając największe wartości w tropikach, latem i w południe. Odzież, szyby okienne mogą hamować przenikanie promieni, ale dotyczy to głównie UVB. Wiele powierzchni (woda, piasek, śnieg) może odbijać promienie UV, potęgując działanie promieni pochodzących bezpośrednio ze Słońca.
 
PROMIENIOWANIE SŁONECZNE - % ODBICIA W ZALEŻNOŚCI OD POWIERZCHNI (ALBEDO)